چهرهها (Faces) نام موزیک ویدئو «کافه ریسر» (Cafe Racer) است که بهتازگی منتشر شده. این موزیک ویدئوی سیاهوسفید که توسط «زک هریس» (Zach Harris) کارگردانی شده، در لیست بهترین موزیک ویدئوهای 2020 قرار گرفته است آهنگ Faces با صداهای مبهمی آغاز میشود. سپس با یک ضرباهنگ بسیار آرام همراه شده و با صدای دیوانهکنندهٔ گیتار الکتریک، یک موسیقی راکاندرول را میسازد.
«مایکل سانتانا» (Michael Santana) نوازندهٔ گیتار و خوانندهٔ گروه موسیقی «کافه ریسر»، در این موزیک غوغایی به پا میکند و هماهنگی دقیق و فکر شدهٔ تصاویر «زک هریس»، لذت فراوانی را برای بیننده و شنوندهٔ موزیک ویدئو چهرهها به ارمغان میآورد. دوربین زک هریس، تصویر سانتانا را دنبال میکند که در هوای سرد و برفی، از یک شهر خلوت و آرام راهی قبرستان میشود. البته به نظر نمیآید او برای دیدن کسی به آنجا رفته باشد. سپس دوربین تصویر دو رقصنده را در یک اتاق تاریک به تصویر میکشد.
در ابتدا مخاطب گمان میکند که مثل تمام موزیک ویدئوهایی دمدستی که بهصورت تکه و پاره، تصاویر رقص اغلب تکراری را به تصویر میکشند. موزیک ویدئوی Faces نیز به دام همین الگوی تکرارشونده و خالی از محتوا افتاده است. اما بلافاصله خواهیم فهمید که این فرض و گمانی غلط است.
تماشای آنلاین موزیک ویدئو Faces از مایکل سانتانا
وقتی که دوربین دوباره به تصویر مایکل سانتانا بازمیگردد، او از نیمکت برخاسته و رقصی مشابه رقص دو زنی که در اتاق تاریک پیشازاین تصویر شده را اجرا میکند. با اولین کات میفهمیم نهتنها این رقص، بر خلاف رقاصیهای تکراری موزیک ویدئوهای پاپ، صرفاً جهت عرضاندام و بدون محتواست، بلکه کاملاً کاریوگرافی شده و دقیق و هنرمندانه است.
روی لینک زیر کلیک کن و موزیک ویدئوی کافه ریسر رو از کانال تلگرام دانلود کن
برشهای تصاویر دو رقصنده و ادغام آن با تصاویر رقص سانتانا، مخاطب را با چند سؤال اساسی مواجه میکند. آیا این رقصندهها اشخاصی بودند که سانتانا آنها را میشناخته و حالا در زیر خاک آرام گرفتهاند؟ آیا این تصاویر حاصل ذهن پارانوئید و متوهم سانتانا است؟ یا این دو فرشتگانی هستند که سانتانا را با رقصی هنرمندانه به دنیای بعد از مرگ دعوت میکنند؟ تمامی این تعابیر نشاندهندهٔ آن است که این تصاویر صرفاً جهت سرگرمی ایجاد نشدهاند و این ادغام تصاویر به نظر غیرمرتبط، موجی هنرمندانه و احساسی را ایجاد میکنند.
موزیک ویدئوی Faces فراتر از یک کلیپ موسیقی معمولی، یک اثر هنری است که با تدوین هوشمندانه و تصاویر سیاهوسفید، مرز میان واقعیت، توهم و مرگ را به چالش میکشد. به نظر شما، رقص هماهنگ سانتانا با رقصندگان اتاق تاریک، بیشتر نشاندهنده پیوند او با دنیای مردگان است یا واکاوی خاطراتی ازدسترفته در ذهن او؟ تعابیر و برداشتهای خود را از این اثر در بخش کامنتها با ما و دیگر علاقهمندان به اشتراک بگذارید. همچنین، برای کشف موزیک ویدئوهای هنری، مستقل و کمتر دیدهشده از گروههای راک بینالمللی، همین حالا به کانال تلگرام هنریست بپیوندید!
سایت شما فوق فوق فوق العادس:))