در حالی که ناآرامی‌های اجتماعی اخیر در آمریکا به نژادپرستی و وحشی‌گری پلیس اعتراض داشت، هنرمندان دهه‌ها پیش این موضوعات را به تصویر کشیدند و اکنون یک قدم جلوتر در تصور یک واقعیت جدید هستند. در این مطلب نگاهی به دنیای هنر قبل و بعد از شکل‌گیری جنبش جان سیاه پوستان مهم است (Black Lives Matter) خواهیم داشت. آثاری که سعی نمودند به بررسی مساله نژادپرستی پلیس آمریکا و معضلات زندگی سیاه‌پوستان بپردازند. با ما همراه باشید.

جنبش جان سیاه پوستان مهم است بیان‌گر چه مساله‌ای است؟

جنبش Black Lives Matter در ماه‌های اخیر در سطح جهانی به رسمیت شناخته‌ شده‌است. این جنبش در فضاهای اجتماعی، سیاسی و هنری تأثیر می‌گذارد. جنبش ضد‌نژادپرستی خود با حمایت از نافرمانی مدنی غیر‌خشونت‌آمیز در برابر وحشی‌گری پلیس و خشونت به اتهام نژادی علیه سیاهان آمریکایی، تأسیس شد.

چند سال پیش جنبش Black Lives Matter خواستار واکنشی شد که دنیای هنر به آن واکنش نشان داد. بیانیه‌های قدرت‌مند بصری در رویدادهای محبوب مانند Art Basel Miami Beach و Frieze New York به نمایش گذاشته شدند. مطمئناً افزایش آگاهی اجتماعی عاملی در افزایش بازنمایی مساله سیاهان در هنرهای عالی است. اما از نظر موضوعی ، آرمان‌های Black Lives Matter مدت‌ها قبل از این جنبش به تصویر کشیده می‌شدند که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.

آثار شاخص جنبش ضدنژادپرستی علیه سیاهپوستان

هنری که در ادامه معرفی می‌شود فارغ از جنبش جان سیاه پوستان مهم است بخشی از کارهایی بزرگ‌تر است که به وحشی‌گری پلیس پرداخته و طرحی را از بدن‌های سیاه از طریق هنر ارائه می‌دهند، بازپس گیری می‌کند. قطعه‌ای که با آن شروع خواهیم کرد یکی از شخصی‌ترین کارهای ژان میشل باسکیات ، Default (مرگ مایکل استوارت) است. این قطعه با نقاشی در سال 1983، مرگ هنرمند مایکل استوارت را به تصویر کشید. در حالی که این دو نزدیک به هم نبودند، از جهات مختلف یکسان بودند. هنگام مرگ استوارت، مهمترین ویژگی مشترک آنها سیاه‌بودن آنها بود.

این می توانست من باشم

باسوکیات

در 15 سپتامبر 1983، گفته شد مایکل استوارت، یک هنرمند 25 ساله و دانشجو در موسسه پرات، در حال تکه‌تکه‌کردن نقاشی‌های دیواری بر روی دیوار یک ایستگاه مترو است.

برخی از افسران پلیس ادعا كردند كه با او مقابله كردند و باعث سقوط وی و مجروح شدن وی شدند. در حالی كه برخی دیگر گفتند كه به نظر می‌رسد وی دچار حمله قلبی شده است. اما طبق گفته 40 نفر از شاهدان عینی، بیش از نیمی از یازده افسر پلیس به طرز وحشیانه‌ای او را ضرب و شتم کردند، لگد زدند و استوارت را خفه کردند.

حرکتی ناخوشایند غیرقابل انکار بود زیرا استوارت هنگام ورود به بیمارستان بلویو بدون ضربان بی‌هوش بود. بعد از احیای قلبی، استوارت نزدیک به دو هفته قبل از فوت در حالت اغما گذشت. در حالی که رئیس تیم پزشکی نیویورک در ابتدا صدمه جسمی به بدن او را رد کرده بود، گزارش کالبد شکافی بعداً نشان داد که نخاع و چشمان استوارت گواه مرگ با خفه کردن است. پس از هفت روز مشاجره، هیئت منصفه‌ای سفید‌پوست، افسران را مقصر دانست.

Defacement (The Death of Michael Stewart) به معنی مرگ مایکل استوارت نام اثری از نقاشی‌های دیواری است. باسکاتی آن را روی دیوار استودیوی کیت هارینگ نقاشی کرد، که دو سال بعد آن را برداشت.

ژان میشل باسکویات ، لا حرا ، 1981

فراتر از وحشی‌گری پلیس، هنرمندان سیاه در حال بازتعریف چگونگی به تصویر کشیدن سیاه‌پوستان در هنر هستند و لحظات شاد و دنیوی را در زندگی نشان می‌دهند. طی چند سال گذشته، این سبک از تصاویر در نمایشگاه‌های هنری مانند ساحل آرت بازل میامی محبوب شده است. دريک آدامز در سريال Floater خود از كارهای كلاژ برای نشان‌دادن اجسام سياه در اوقات فراغت، به آرامش دراز كشيدن و لذت بردن از در آب های آرام استفاده می‌كند.

این نوع از عادی‌بودن شادی اغلب با وجود این واقعیت که در زندگی سیاه وجود دارد، در رسانه‌های جمعی آمریکا منعکس نمی‌شود. سریال Floater یکی از ویژگی‌های بسیار مورد توجه Art Basel برای چندین سال پیاپی بود که از سال 2016 آغاز شد.

دریک آدامز، Floater ، 2016

یکی دیگر از هنرمندان برجسته هنر بازل سانفورد بیگرز است که کار او موضوعات مختلف و دوره‌های زمانی مختلفی را به تصویر می‌کشد تا یک تجربه جامع را به تصویر بکشد. در قطعه خود شاهد، که به همان اندازه یادآور حکاکی‌های باستانی آفریقا است، جکسون پنج و پلنگ‌های سیاه، چهره‌های کوچک حک‌شده روی زمین، یک تصویر بزرگ‌تر از زندگی را بر روی دیوار انداخته‌اند. مانند سایه‌ای دقیق که بر ارزش تأکید می‌کند.

با استفاده از دنباله‌ها در کار سه‌بعدی خود، این رسانه به بیانی از زیبایی، زحمت و حفظ تبدیل می‌شود. با یک نگاه به نمونه‌کارها این هنرمند در طول سال‌ها، آشکار می‌شود که پیام بیشتر این است که تبار آفریقایی بیش از عوامل یک دوره خاص، مانند سنت‌های باستانی و کمک به جامعه مدرن یا بالاگرفتن‌های بی‌موقع احساسات ضدنژادپرستی تعریف می‌شوند.

آرمان‌های ضد نژادپرستانه و ضد خشونت جنبش جان سیاه پوستان مهم است با هنر ساخته‌شده در کنار خواسته‌های خود از آزادی و عدالت سیاه بازتاب می‌یابد. اگرچه حتی قبل از نام‌گذاری جنبش صادق بود، اما با یک عنوان، ما می‌توانستیم یک کانون را شناسایی کنیم و هنر گذشته را به هنر حال حاضر پیوند دهیم. با انجام این کار، میزان و فراوانی خشونت با انگیزه نژادی آشکار می‌شود و ارزش درک هویت‌ها و تجربیات کل‌نگر اهمیت پیدا می‌کند و تغییر را که همه را به آینده سوق می‌دهد، تسهیل می‌کند.