27ام مارس برای تمامی اهالی تئاتر روز بزرگی است. هر ساله در این تاریخ، تقویم تئاتر بار دیگر ورق میخورد و هنرمندان تئاتر در سراسر جهان این روز را جشن میگیرند. انیسیتوی بینالمللی تئاتر هر ساله بیانیهای به مناسبت این روز منتشر میکند که توسط یکی از بزرگان تئاتر جهان به رشتهٔ تحریر درمیآید. پیام روز جهانی تئاتر 2023 به قلم خانم «سمیحه ایوب» بازیگر مصری نگاشته شده است. در ادامهٔ این مطلب میتوانید پیام روز جهانی سال 2021 را بخوانید.
پیام روز جهانی تئاتر 2023 به قلم خانم «سمیحه ایوب»
«سمیحه ایوب» 8 مارس 1932 در «شبره»، محـلهای از شهـر قـاهـره بـه دنـیا آمـد. او در کــنار «آمــنه رزق»، طولانیترین فــعالــیت هــنری را در تـاریـخ سـینما و تئاتر جهان عـرب دارد. ســمیحه ایــوب، ســال 1949 وارد مؤسسهٔ عــالــی هــنرهــای درامــاتــیک شد و در سال 1953 از آنجا فارغالتحصیل شد. یکی از اساتید وی در این دوران «زکـی تـولـیمات»، بنیانگذار مؤسسه و نمایشنامــهنویــس مــعروف مــصری بــود. ایوب همزمان بـــا تحصیل بـــه فعالیتهای هنری خـــود نیز ادامه میدهد. بهطوریکه دههٔ ۵۰ میلادی سالهای درخشان حـــضور سینمایی او محسوب مـیشـود و فـیلمهـایـی چـون «سـاحـل عـشق»، «پـس از بـدرود» حـاصـل ایـن دوران هستند.
سـمیحه ایـوب در اوایل دههٔ هـفتاد مـیلادی بـه تئاتر مـلی مـصر پـیوسـت و از سـال 1972 تـا 1975 مـدیـر «تئاتر مـدرن» قـاهـره شـد و در پـی آن از 1974 تـا 1989 مدیریت تئاتر ملی مـــصر را عهدهدار بـــود. وی همزمان نیز کـــارگردان ارشد «تئاتر ال قوامی» محسوب میشد. در کارنامه ۷۵ سالهٔ سـمیحه ایـوب بـیش از ۱۷۰ اثـر هـنری ثـبت شـده اسـت. از همبازی شــدن بــا بــازیــگر مــشهور مــصری «صـالـح ذوالفقار» در ســال 1984 تــــا نمایشهای مشهوری چــــون «دایــــره گــــچی قــــفقازی»، «خون بـر پردههای کـعبه» و «آگـامـمنون».
اگـرچـه فـعالـیتهـای تئاتری سـمیحه ایـوب برجستهتر بـوده، امـــا وی شهـرتـش را بیشتر مدیون فیلمهایی چـــون «سرزمین نفاق»، «طلوع اسـلام»، «باسعادت» «در مـیان خـرابـههـا» و هـمچنین کـارهـای تـلویـزیـونـی چـون «نور سرگردان» و «گل سرخ» است. سـمیحه ایـوب از چـندیـن رئیسجمهور از جـمله جـمال عـبدالـناصـر، انورسادات، حافظاسد و ژیسکار دستن، نشان سپاس و افتخارات دریافت کرده است. ایوب بهعنوان یکی از پیشکسوتان عرصهٔ تئاتر، پیام روز جهانی تئاتر 2023 را به شرح زیر نوشته است.
به همهٔ دوستانم، هنرمندان تئاتر سراسر جهان،
سرشار از شادی این پیام روز جهانی تئاتر را برایتان مینویسم، در شرایطی که همهٔ وجودم از نگرانی و اضطراب میلرزد. از وضعیت کنونی جهان که همهٔ هنرمندان تئاتری و غیر تئاتری زیر فشارهای مداوم آن رنج میبرند. ناپایداری جهان امروز که نتیجهٔ جنگها، درگیریها و بلایای طبیعی است، نهتنها اثرات بسیار مخربی بر دنیای مادی ما دارد، بلکه معنویت و آرامش روانی ما انسانها را نیز تحتتأثیر قرار داده است.
امروز در حالی با شما سخن میگویم که جهان ما همچون جزایری منزوی یا کشتیهای مانده در مهای تیره، آن هم بدون ناخدا، افقی روشن یا راهنمایی، در دریاهای خروشان سرگردان هستند. گرچه به امید رسیدن به ساحلی مطمئن به مسیر خود ادامه میدهند.
جهان ما هرگز اینچنین در پیوند و درعینحال تا این حد ازهمگسیخته و ناساز نبوده است. این تناقض غمانگیزی است که بر ما تحمیل شده است. گرچه امکانات رسانهای مدرن ورای مرزهای جغرافیایی عمل میکنند و در یک همگرایی ظاهری به سر میبرند، اما وجود درگیریها و تنشهای جهانی مرزهای ادراک منطقی را مختل کرده و ما را از فهم جوهر واقعی انسانیت در سادهترین شکل آن دور ساخته است.
تئاتر در بنیانهای خود یک کنش و عمل انسانی است که بر جوهر واقعی انسان یعنی زندگی مبتنی است. به قول پیشگام بزرگ تئاتر، استانیسلاوسکی: „هرگز با گلولای و خاک و خاشاک بیرون به درون تئاتر نیایید. نگرانیها، درگیریها و مرافعههای کوچک خود، یعنی همهٔ آنچه زندگی شما را برهم میریزند و تمرکز شما را از هنرتان منحرف میکنند، بیرون درب تئاتر بگذارید، بعد وارد آن شوید. „
وقتی ما وارد صحنه میشویم، تنها با یک زندگی و بهعنوان یک موجود زنده حضور مییابیم، اما همین زندگی توانایی بزرگی در تقسیم، ازدیاد یا تبدیلشدن به زندگیهای دیگر را دارد. تا با آفرینش زندگیهای بسیار، عطرش را به سراسر جهان بپراکنیم.
آنچه ما در دنیای تئاتر بهعنوان نمایشنامهنویس، کارگردان، بازیگر، طراح صحنه، شاعر، نوازنده، طراح رقص و تکنسین انجام میدهیم، بدون استثنا، همگی زندگیای را خلق میکنیم که پیش از حضور ما بر روی صحنه، وجود نداشته است.
این زندگی سزاوار دستی است که آن را نگه دارد، سینهٔ عاشقی که آن را در آغوش بگیرد، قلب مهربانی که با آن همدردی کند و ذهنی هوشیار که تداوم زندگی و زندهماندن را مدلل کند.
اغراق نکردهام اگر بگویم آنچه ما روی صحنه انجام میدهیم، خود کنُشی زندگی آفرین است و آن را از نیستی میآفریند، همچو اخگر سوزانی که به تاریکیاش روشنایی و به سرمایش گرما میبخشد.
این ما هستیم که به زندگی تجسم و شکوه میبخشیم. این ما هستیم که آن را پر جنبوجوش میکنیم و بدان معنا میدهیم. این ما هستیم که امکان فهم زندگی را میسر میکنیم. این ما هستیم که از نور هنر برای مقابله با ظلمت جهل و افراط بهره میبریم. ما کسانی هستیم که آموزهٔ زندگی را میپذیریم تا آن را در این جهان گسترش دهیم. برای این کار، تلاش، زمان، عرق، اشک، خون و اعصاب خود را به کار میگیریم، تا به این پیام متعالی برسیم که از ارزشهای حقیقت، خوبی و زیبایی دفاع کنیم و واقعاً باور داشته باشیم که زندگی شایسته است که زندگی شود.
من امروز با شما صحبت نمیکنم که تنها حرفی زده باشم یا حتی بخواهم روز جهانی تئاتر، این پدر همه هنرها را جشن گرفته باشم، بلکه از شما دعوت میکنم دست در دست هم و شانه به شانهٔ یکدیگر، مانند سر صحنهٔ نمایشهایمان، کنار هم بایستیم و فریاد برآوریم و وجدان تمام جهان را بیدار کنیم، تا آدمی در جستجوی جوهر گمشده انسانیت خویش باشد. جوهری که سرشار از آزادگی، بردباری، دوستی، دلسوزی و انعطاف است. تا بتواند بدینوسیله نگاه پست ِتوحش، نژادپرستی، درگیریهای خونین، تفکرات خودخواهانه و افراطی را کنار بگذارد.
انسان هزاران سال است که بر روی این زمین و زیر این آسمانش زندگی میکند و این راه را همواره ادامه خواهد داد. پس بیایید پاهای او را از منجلاب جنگها و درگیریهای خونین بیرون بیاوریم و از او دعوت کنیم که آنها را در بیرون درب صحنه بگذارد. تا شاید انسانیت در غبار تردید نشستهٔ ما بار دیگر به یک یقین قطعی بدل شود، تا زندگی ما را کیفیتی بخشد که به انسان بودن خود افتخار کنیم.
رسالت ما هنرمندان، حاملان مشعل روشنگری، از نخستین حضور بر روی صحنه این بوده که در خط مقدم بهوسیلهٔ زیبایی، پاکی و انسانیت به مصاف هر آنچه زشت، خونین و غیرانسانی است، برویم.
تنها ما توانایی گسترش زندگی را داریم و نه هیچکس دیگر. پس بیایید با هم برای یک جهان و یک انسانیت بکوشیم.
هر ساله پیام روز جهانی تئاتر کمی پیش از 27ام مارس منتشر میشود. امسال هم پیش از رسیدن به این تاریخ این پیام منتشر شده. امیدوارم که خواندن این پیام، چراغ راه هنرمندان عرصهٔ تئاتر باشد.
نظرات کاربران