سالوادور دالی (Salvador Felipe Jacinto Dalí y Domenech)، متولد 11 مه 1904 در فیگوراس، اسپانیا درگذشته 23 ژانویه 1989، فیگوراس ، نقاش و هنرمند برجسته جنبش سورئالیسم است. شهرت اصلی وی به خاطر کاوش در تصاویر ناخودآگاه و تأثیرگذار هنر مدرن است. در این مقاله به معرفی کامل سالوادر دالی، آثار، نقاشی های سالودار دالی، تاثیرات وی بر دنیای هنر و تحلیل آثار و شخصیت مهم هنری قرن 20 خواهیم پرداخت. با ما همراه باشید.

سالوادر دالی از هنرمندان برجسته هنر مدرن

سالوادر دالی کیست؛ خلاصه‌ای از زندگی و تحلیل آثار سالوادر دالی

سالوادر دالی به عنوان دانشجوی هنر در مادرید و بارسلونا، تعداد زیادی از سبک‌های هنری را بررسی و تحلیل کرد و به عنوان یک نقاش امکانات فنی غیرمعمولی را به نمایش گذاشت.

با این حال، اواخر دهه 1920 بود که دو واقعه باعث پیشرفت سبک هنری سالوادر دالی شد:

  1. کشف وی از نوشته‌های زیگموند فروید در مورد اهمیت اروتیک تصاویر ناخودآگاه
  2. وابستگی وی به سورئالیست‌های پاریس، گروهی از هنرمندان و نویسندگان که در پی ایجاد “واقعیت بزرگتر” ناخودآگاه انسان نسبت به عقل بود.

دالی برای آوردن تصاویری از ضمیر ناخودآگاه خود، با روندی که وی آن را بحران پارانویا (paranoiac critical) توصیف کرد، شروع به ایجاد حالت توهم در خود کرد.

وقتی دالی به این روش رجوع کرد، سبک نقاشی او با سرعت فوق‌العاده‌ای دچار تحول شد و از سال 1929 تا 1937 نقاشی‌های سالوادر دالی وی را به معروف‌ترین هنرمند سورئالیسم جهان تبدیل کرد.

او دنیایی رویایی را به تصویر کشید که در آن اشیا عادی در کنار هم قرار می‌گیرند ، تغییر شکل می‌دهند یا در غیر این صورت به شیوه‌ای عجیب و غیرمنطقی دگرگون می‌شوند. دالی آن اشیا را با جزئیات دقیق و تقریباً دردناک واقع‌گرایانه به تصویر می‌کشید و معمولاً آنها را در مناظر تاریک و آفتابی قرار می‌داد که یادآور سرزمین مادری کاتالونیا بود.

نقاشی های سالوادر دالی متاثر از نظریه ضمیر ناخودآگاه بود.

شاید مشهورترین آن تصاویر معمایی، تداوم حافظه (1931) باشد که در آن ساعت‌های ذوب و لنگ در یک منظره آرام می‌گیرند. دالی با کارگردان اسپانیایی لوئیس بونوئل، دو فیلم سورئالیستی ساخت که پر از تصاویر گروتسک اما بسیار پر حاشیه است:

  • Un Chien andalou (1929؛ An Dog Andalusian Dog)
  • L’Âge d’or (1930؛ The Golden Age)

در اواخر دهه 1930 دالی تحت تأثیر رافائل نقاش دوره رنسانس به نقاشی با سبک آکادمیک‌تر روی آورد. دیدگاه‌های سیاسی متقابل وی در زمان ظهور فاشیسم، همکاران سورئال او را از خود دور کرد و سرانجام از این گروه اخراج شد.

پس از آن، او بیشتر وقت خود را صرف طراحی صحنه‌های تئاتر، فضای داخلی مغازه‌های شیک و جواهرات و هم‌چنین به نمایش‌گذاشتن نبوغ خود در زمینه هنر تجاری در ایالات متحده کرد. جایی که او از 1940 تا 1955 زندگی می‌کرد. در دوره از 1950 تا 1970، سالوادر دالی آثار زیادی را با مضامین مذهبی نقاشی کرد. اگرچه هم‌چنان به جستجوی موضوعات وابسته به عشق شهوانی، بازنمایی خاطرات کودکی و استفاده از مضامین با محوریت همسرش، گالا ادامه داد.

علی‌رغم موفقیت فنی، این نقاشی‌های بعدی به اندازه کارهای قبلی این هنرمند مورد توجه قرار نمی‌گیرند. جالب‌ترین و آشکارترین کتاب‌های دالی زندگی مخفی سالوادور دالی است (1942).

بررسی 15 اثر از نقاشی های سالوادور دالی و تحلیل آثار سالوادور دالی

تا سال 1929 ، سالوادور دالی در تعامل با استادان دوره رنسانس، میکل آنژ، لئوناردو داوینچی، نابغه پابلو پیکاسو و دادائیسم ماکس ارنست، بر کوبیسم، آینده‌گرایی و کارهای نقاشی متافیزیکی تمرکز داشت. بیشتر کارهای او حول نقاشی، کارهای مجسمه‌سازی، هنرهای گرافیکی، فیلم، طراحی و عکاسی است. او همچنین داستان، شعر، زندگی‌نامه ، مقاله و انتقاد نیز نوشت.

در طول دهه 1930 ، وی به یکی از مشهورترین نمایندگان جنبش سورئالیسم تبدیل شد. ماندگاری حافظه (1931) یکی از مشهورترین نقاشی‌های سورئالیستی است که تاکنون ساخته شده است.

پس از سفر به ایتالیا، در سال 1937 ، کار او به نوعی به سمت “دوره کلاسیک” یا “رنسانس دالی” شناخته می‌شود. تغییر در شکل هنری او، همراه با اعتقادات سیاسی (حمایت عمومی او از رژیم فرانکوئیست) باعث شده است که آندره برتون او را از جنبش اخراج کند. دالی ترجیح داد موضوعاتی را که به نظر او معنوی است نقاشی کند؛ وی از شیفتگی بمب اتمی که به ویژه عرفانی و قدرت‌مند به نظر می‌رسید الهام گرفت. مانیفست “عرفان هسته‌ای” وی با عنوان “ضد‌ماده”، در مورد این اعتقاد تازه به علم، جهان خارج و فیزیک اظهار نظر کرد.

مطلب پیشنهادی: ماجراجویی‌های جک لندن

از اواخر دهه 1920 ، دالی به تدریج بسیاری از تصاویر ناسازگار را وارد کار خود کرد که از آنها تعبیر نمادین یاد می‌شود. او غذا را با زیبایی و رابطه جنسی، تخم مرغ را با امید و عشق همراه کرد. مورچه‌ها به عنوان مرگ و زوال کرگدن به معنای پاک‌دامنی و مریم مقدس است.

سالوادور دالی، رویاها و تخیلات را بیش از آنکه حاشیه‌ای برای اندیشه انسان باشد، محوری می‌دانست. شمایل‌نگاری بیشتر نقاشی‌های او ممکن است به رویاهایی اشاره داشته باشد که خود دالی تجربه کرده است و ساعت‌های ذوب معروف ممکن است نمادی از گذر زمان باشد زیرا شخص آن را در خواب تجربه می‌کند یا ماندگاری زمان را در چشم خواب بیننده تجربه می‌کند.

زمان نسبی است، ثابت نیست. واکنش دالی به نظریه ریاضیات سرد اینشتین، وی را واداشت تا “خواسته های مایع” را کشف کند ، همانطور که در “از هم پاشیدگی ماندگاری حافظه” (1954) می بینیم.

در ادامه 15 اثر برتر از نقاشی های سالوادور دالیُ را معرفی و تحلیل خواهیم کرد:

1. The Great Masturbator، 1929

مرکز این نقاشی دارای چهره‌ای انسانی تحریف‌شده (نمایه دالی) و یک چهره زن برهنه است که نشان‌دهنده نگرش‌های بسیار متناقض این هنرمند نسبت به استمنا و روابط جنسی است. او تمایل داشت که رابطه جنسی را با پوسیدگی ارتباط دهد.

“هنگامی که من آن سنگی را که عنوان The Great Masturbator را نقاشی کردم ، کار دیگری جز ادای احترام به یکی از برافراشته های پادشاهی خود نبودم”.

همان‌طور که در این توضیح آمده است، The Great Masturbator به باغ دلخوشی‌های زمینی اثر هیرونیموس بوش شباهت دارد.

2. تداوم حافظه (The of Persistence Memory)، 1931

شناخته‌شده‌ترین آثار سورئالیسم شاید ماندگارترین تصویر از بین نقاشی های سالوادور دالی است: ساعت مچی نرم و جیبی. نمادی ناخودآگاه از فروپاشی تصورات ما از زمان و مکان، یا همان‌طور که دالی پیشنهاد کرد، ساعت‌های نرم از تئوری نسبیت الهام نگرفته‌اند، بلکه از برداشت سورئالیستی از “کامبرت در آفتاب ذوب می‌شوند” الهام گرفته شده است.

3. ساخت نرم با لوبیای آب پز (Soft construction with Boiled Beans)، 1936

شش ماه قبل از آغاز جنگ داخلی اسپانیا و پیش از اعدام دوست سالودار دالی فدریکو گارسیا لورکا، توسط یک گروه فاشیست، او این قطعه را به عنوان پیش‌گوئی از وحشت درگیری ایجاد کرد. “قدرت نبوی ضمیر ناخودآگاه او” این موجود هیولایی را بسیار واقع بینانه و با مفاهیم سورئال طراحی کرد: آسمان کاتالان آبی روشن و لوبیای جوشانده مالیخولیایی. استعاره‌ای تلخ از عشق، غذا خوردن و جنگ

4. زرافه در حال سوختن (The Burning Giraffe)، 1937

دالی زرافه سوخته را قبل از تبعید خود در ایالات متحده، که از سال 1940 تا 1948 بود، نقاشی کرده است. چهره‌های زن آبی، که به عنوان “Femme-coccyx” (زن استخوانی دم) توصیف شده است، دارای اجسامی هستند که با کشوهای مخفی پر شده‌اند و فقط با روان‌کاوی باز می‌شوند. نوعی تمثیل که برای نشان‌دادن نقاب‌های متعدد خودشیفتگی ما عمل می‌کند. در دوردست‌ها، زرافه پشت به آتش، یک پیش فرض آخرالزمانی از جنگ است.

5. مسخ نرگس (Metamorphosis of Narcissus)، 1937

این تابلویی از سالودار دالی است مربوط به دوران بحرانی پارانوایاک دالی است و تفسیر او از افسانه یونانی نرگس را نشان می دهد که با انعکاس خود در یک استخر احساس عشق می کند. در نقاشی دالی ، نرگس بر خلاف افسانه ای که در آن او به یک گل تبدیل می شود ، و قادر به درک تصویر خود نیست ، در دست سنگ محو می شود تا زمانی که “کاملاً نامرئی شود”. در کنار این نقاشی شعری به نمایش گذاشته شد که توسط Éditions Surréalistes منتشر شد.

6. Swans Reflecting Elephants ، 1937

سالوادر دالی در مقاله خود با عنوان “تسخیر غیر منطقی” در سال 1935 میلادی تمایل خود را برای گنجاندن اشکال توهم‌آمیز ، تصاویر دوگانه و توهمات تصویری در نقاشی‌های خود در طول دهه سی توضیح داد. نقاشی. بدن قوها به گوش فیل‌ها تبدیل می‌شود و درختان به پای فیل‌ها تبدیل می‌شوند. این هنر حیرت‌انگیز بین سال‌های 1940 و 1944 توسط نازی‌ها در فرانسه و بلژیک به سرقت رفته و در سال 2010 با پیشنهاد آنلاین شد.

7. ظهور بشقاب صورت و میوه در ساحل (Apparition of Face and Fruit Dish on a Beach)، 1938

یک کاسه میوه نقره‌ای آگاهانه واهی از اشکال انسانی: میوه‌ها موهای مواج نشان می‌دهند، کاسه ظرف پیشانی می‌شود ، چشم‌های صورت بزرگ – پوسته ای در چشم راست و قایقی در سمت چپ – توسط اشیا background زمینه‌ای که دراز می‌کشند تشکیل می‌شود در ساحل شنی. تکرارهای دوم ظرف میوه و صورت در فاصله دورتر ظاهر می‌شوند. معمای بی‌پایان و تکرار اشکال از نقوش مکرر نقاشی های سالوادور دالی است.

8. چهره جنگ (The Face of War)، 1940

آسیب دیدگی پایان جنگ داخلی اسپانیا و جنگ جهانی دوم دالی را الهام بخشیده است. در آن زمان ، او در کالیفرنیا زندگی می کرد. صورت جدا از بدن – با چهره های یکسان که در دهان و حفره های چشم خود تکرار می شود ، به روشی که می توان آن را فرآیندی نامتناهی نامید – دارای بیان وحشتناک و ناامیدکننده ای است. مارهای گزنده و درهم و برهم ، به یک زیستگاه بیابانی تبدیل می شوند ، نمونه تولید دالی.

9. کودک Geopoliticus در حال تماشای تولد انسان جدید ، 1943

این اثر تابلویی از سالودار دالی تکثیر شده روی جلد آلبوم ضبط Newborn توسط گروه راک آمریکایی جیمز گانگ است. گفته می‌شود Geopoliticus Child Watching Birth of the New Man یکی از شاهکارهای نقاشی های سالوادر دالی است. در حالی که دالی در هنگام تبعید خود از 1940 تا 1948 در حال بیرون آمدن از کشور “جدید” ، ایالات متحده بود ، این مرد “جدید” در حالی که مادر و فرزندش Geopoliticus Child را تماشا می کنند ، از تخم تخم مرغ می رود. نمادین بودن آن شرعی تر است: “محافظت ، جفت ، کاتولیک ، تخم مرغ ، جغرافیا پوست آن را در جوانه زنی تاریخی تغییر می‌دهد.”

10. رویای ناشی از پرواز یک زنبور عسل در اطراف یک انار یک ثانیه قبل از بیدار شدن ، 1944

این نقاشی نمونه‌ای از تأثیرات زیگموند فروید بر دالی است: بیداری ناگهانی زن رویایی – گالا ، موضوع صحنه – بیدار شدن ناگهانی از رویای مسالمت آمیز او در یک منظره دریا. در اطراف زن خوابیده یک انار ، یک نماد مسیحی باروری و معاد ، سرنیزه ، که زنبور عسل و ویرجین ، دو ببر تهدیدآمیز ، یک نماد نمایی حلقوی و یک فیل با پاهای بلند فلامینگو است ، نشان می دهد. کل صحنه برای بیان رویای معمولی با یک روایت پیچ خورده در نظر گرفته شده است.