معرفی کتاب “چقدر خوبیم ما “
در بخش معرفی کتاب، سعی می کنیم با هدف ترویج فرهنگ کتاب خوانی به معرفی ارزشمند ترین و شاخص ترین آثار ادبیات جهان در حوزه های مختلف بپردازیم. کتابی که در ادامۀ مطلب به معرفی آن خواهیم پرداخت کتابِ “چقدر خوبیم ما ” اثر مختصر اما جذاب و خوش خوان “ابراهیم رها” می باشد.

معرفی کوتاه “ابراهیم رها”

“ابراهیم رها” زادۀ بیستمین روز از آبان ماه سال ۱۳۵۰ شمسی با نام اصلی “علی میرمیرانی” و نام مستعار “ابراهیم رها” می باشد که در حوزه های طنزنویسی، داستان نویسی، فیلمنامه نویسی برنامه های تلویزیونی و مطبوعات بسیار باسابقه، مجرب و کاربلد است و آثار ارزشمند، درخشان و پرمخاطب بسیاری را خلق کرده است.
وی با پنج اسم به نگارش پرداخته است، با سه اسم موفق به کسب جایزه شده است و با دو اسم به نگارش کتاب مشغول است. نکتۀ قابل توجه این است که هر کدام از این اسامی نثری مجزا، قلم، نقطه نظر و اهداف مجزایی دارند.شاید بتوان گفت که شاخص‌ترین نام مستعار او «ابراهیم رها» است که پس از 22 سال به طور ناخواسته و به واسطهٔ فضای مجازی مجبور به رونمایی از آن شد.
پرت و پلا، چرت و پرت، دَری وَری، عمو جان استالین، قورمه سبزی، از اون بالا کفتر می‌آیه، چه قدر خوبیم ما، چند نامه برای ریمیدیوس و قورمه سبزی عناوین تعدادی از کتاب‌های اوست که ما در ادامه به معرفی کتاب “چقدر خوبیم ما” خواهیم پرداخت.

معرفی کتاب “چقدر خوبیم ما”


“چه قدر خوبیم ما”، یکی از چندین آثار “ابراهیم رها” نویسنده و طنزنویس معاصر است که با لحنی دل انگیز و طنزآمیز به نقد ایرادات رفتاری و فرهنگی جامعۀ ما می پردازد. کتابی که با وجود حجم کم و اختصار آن، به خوبی توانسته به موضوعات مهم و عمیقی همچون چون فرهنگ کتاب و کتابخوانی، فضای مجازی، اقتصاد وابسته به نفت، تمسخر،تزویر، تعارف، دروغ، غرب ستیزی و … می پردازد.
از دیگر نکات قابل تامل در مورد این کتاب این است که “ابراهیم رها” در نگارش این اثر تلاش کرده است تا در نهایت اختصار اختصار و پرهیز از قلمبه نویسی، نگاه جامعی به موضوع مورد بحث داشته باشد و با ذکر مثال هایی خنده دار و دل نشین بر تاثیر هرچه بیشتر متن کتاب افزوده است.
سعی نویسنده در نگارش این کتاب بر این بوده است تا ضمن پرداختن به موضوعات و مسائل و مشکلات روز جامعۀ و فرهنگ ایران بتواند با تکیه بر زبان و لحنی طنز از سختی و دافعۀ این اثر بکاهد و به علاوه بتواند راحت تر از مصائبی سخن بگوید که بیان آن ها در حالت عادی دشوار و گاهاً ناممکن به نظر می رسد.
در حقیقت موضوعات مورد بحث در کتاب وابستگی یا پیوستگی خاصی با یکدیگر ندارند و به نظر می رسد صرفا به عنوان خصایص رفتاری و فرهنگی ایرانیان مورد نقد نویسنده قرار گرفته باشد.
نکتۀ جالب در مورد نام این کتاب این است که در واقع نام “چقدر خوبیم ما” از جملۀ “عادل فردوسی پور” از گزارش بازی به یادماندنی و خاطره انگیز ایران – آرژانتین در جام جهانی 2014 برزیل گرفته شده است.
و در نهایت شاید بهترین توصیف و معرفیِ کتاب “چقدر خوبیم ما” همانی باشد که خودِ نویسنده در مقدمۀ کتاب به آن اشاره کرده است:
“کتاب “چقدر خوبیم ما” کتابی در حوزه ی طنز است. هست و نیست! یعنی زبانش طنز است، لحن طنز است، نگاه طنز است، اما سعی کرده ام شوخی شوخی حرف های جدی بزنم. این ها به گمانم جدی ترین حرف هایی است که طی تمام این سال ها که دستی به قلم دارم و چندین جلد کتاب از من چاپ شده و در چندین و چند نشریه قلم زده ام، روی کاغذ آورده ام.”
شاید بپرسید که خواندن این کتاب و محتوای آن برای چه کسانی مناسب است؟
برای پاسخ به این پرسش نیز دیگر بار به سراغ خود “ابراهیم رها” می رویم که در پشت جلد کتابش این چنین نوشته است:
ما مردم عین دسته گلیم. لااقل بخش اول این عبارت دو قسمتی را مطمئنم. رفتار ما، واکنش های ما، اطوار ما، برخوردهای ما … یکی از یکی بهتر. ما مردمانی زیبا، جادار، مطمئن هستیم که اعتماد به نفسمان یک جاهایی از آسمان را انشقاق داده است.
حال من در این کتاب سعی کرده ام به زبانی که به هیچ جای هیچ کس مان برنخورد، رفتارهای اجتماعی و فراگیرمان را که تبعاتش صاف می رود توی … توی چشم خودمان مرور کنیم. اگر از دسته گل بودن خود، اطرافیان، فامیل، دوست، راننده ی خطی دور میدان یا سوپر مارکت محله تان به تنگ آمده اید (یا به هر چیز دیگر آمده اید) این کتاب را بخوانید.

تکه هایی از متنِ کتاب چقدر خوبیم ما


“از خصایص ریشه دار و جدی و خانمان برانداز ما بحث شیرین “ریا” است.اگر در زندگی عبارت”ید طولا” را شنیده اید و نمی دانید باید کجا از آن استفاده کنید، با خیال راحت می تونید آن را هر جا که صحبت”ریا” و کارهای ما شد، به کار ببرید!”
“کلاً یک جوری هستیم که در امر خطیر ریاکاری گوی سبقت از یکدیگر می رباییم.
(اگر در مورد استفاده از “گوی سبقت ربودن” هم مشکلی دارید بدانید این جا می توانید آن را با خیال راحت به کار ببرید.)”
“ماها اغلب در برابر پدیدۀ پول رفتاری کاملاً متضاد و متناقض داریم.یعنی گمان نمی کنم هیچ جماعتی در هیچ جای جهان تا بدین پایه شیفتۀ پولدار شدن باشند و تا بدین حد از پولدارها بدشان بیاید! یک رفتار متناقض تمام عیار.”
“یکی دیگر از خصایص فراگیر و جمعی ما این است که اساساً و اصولاً پدیده ای در جهان نیست که یا اصل آن را و یا ریشۀ آن را ما کشف و اختراع نکرده باشیم. همه چیز و تاکید می کنم از نظر ما همه چیز مطلقاً ریشۀ ایرانی دارد.”
“ما گند همه چیز را در می آوریم. در بهترین حالت شور همه چیز را در می آوریم از جمله میزان و شکل حضور در فضای مجازی را. به عبارتی ما با فضای سایبری همان کردیم که اسکندر با تخت جمشید کرد!”
“می گویند ما مردم احساساتی هستیم. مردم میهمان نوازی هستیم. مردم عاطفی ای هستیم. مردم… . نمی خواهم بگویم کدام هایش هستیم اما باور کنید ما، بیشتر از تمام این ها مردم جوگیری هستیم!”
“ایران یگانه کشور دنیاست که رانندگانش گمان می کنند ماشین ها جزو نرمتنان هستند!یعنی این احساس را دارند که یک ماشین با تمام ابزار و یراق و سپر و فلزات گوناگونی که با خود دارد می تواند از لا ب لای سایر خوروها به شکلای کاملاً منعطف و به مانند بی مهرگان نرم تن بخزد و بلغزد و برود جلو.”