«کلارنس جان لافلین» عکاس آمریکایی است بهخاطر عکسهای سوررئالیستیاش در جهان شناخته شده است. لافلین علاقهٔ زیادی به عکاسی از بناها و ساختمانهای شهری داشت. او که علاقهٔ بسیاری به معماری داشت معتقد بود «معماری هنری است که کاملاً با زندگی انسانها در ارتباط است». لافلین علاوه بر بهتصویرکشیدن زیباییهای هنر معماری در عکسهایش، بهخاطر عکسهایی که غیرواقعی و عجیب به نظر میرسند شهرت دارد. از کلارنس جان لافلین بهعنوان یکی از پیشگامان عکاسی سورئال یاد میکنند. دیوارکوب عکسهای این هفتهٔ سایت هنریست به عکسهای “ کلارنس جان لافلین” یکی از مشاهیر عکاسی جهان تعلق دارد.
بیوگرافی «کلارنس جان لافلین»
لافلین در سال ۱۹۰۵ در لوئیزیانا چشم به جهان گشود. اولین عکس خود را در دسامبر ۱۹۳۰ گرفت. لافلین در طول نیم دهه، بیش از دو هزار نگاتیو از محلهٔ فرانسوی محبوبش در نیواورلئان تهیه کرد. در اولین فعالیت حرفهای خود، بهعنوان یک عکاس خدمات ملکی در دفتر مهندسی ایالات متحده آمریکا مشغول به کار شد. او بهنوعی ثبتکنندهٔ مراحل ساختوساز بود. او مدت کوتاهی که در نیویورک بهعنوان عکاس در استودیوی مجلهٔ «ووگ» کار میکرد. پس از بهعنوان اولین دستیار در بایگانی ملی واشنگتندیسی مشغول به عکاسی شد. در سال ۱۹۴۶ به نیواورلئان بازگشت.
در سال ۱۹۴۹ با اشتیاق فراوان از رابطهٔ بین عکاسی و تخیل نوشت. مطالعات وی در زمینهٔ معماری و علاقهاش به عکاسی از خانههای قدیمی، در به شهرت رسیدن او نقش بسزایی داشت. در سال ۱۹۵۰ مجموعه عکسی از او تحت عنوان “«رواح همیشگی میسیسیپی» منتشر شد که تحسین همگان را در بر داشت. در این مجموعه، خانههای مزارع آنتبلوم که بیش از یک قرن قدمت داشتند، سوژهٔ عکسهایش بود. از دیگر آثار مشهور لافلین، مجموعهای است تحت عنوان «اشعار دنیای داخلی» که اشتیاق او به ادبیات را با نمایشهای تصویری ترانه و دیدگاههای روانشناختیاش تراز کرد. لافلین در سال ۱۹۶۷ به دلیل ورم مفاصل، مجبور شد که عکاسی را متوقف کند.
آرشیو برترین عکسهای کلارنس جان لافلین
معماری گوتیک جنوب؛ روایت مرثیهای برای گذشته
کلارنس جان لافلین بیش از هر چیز با عکاسی از عمارتهای ویرانشده و معماری نئوکلاسیکِ رو به نابودی در جنوب آمریکا شناخته میشود. او معماری را تنها یک سازهٔ فیزیکی نمیدید، بلکه آن را ظرفی برای روح، تاریخ و خاطرات تلخ گذشته میدانست. لافلین با استفاده از زوایای غیرمعمول، نورپردازیهای پرکنتراست و قرار دادن موضوعات در پسزمینههای متروکه، تصویری از فروپاشی فرهنگ سنتی جنوب آمریکا ارائه داد و نشان داد که چگونه تاریخ و زمان، اشکال ساختهٔ دست بشر را فرسوده و به شبح تبدیل میکنند.
پیوند سورئالیسم و شعر در قاب عکاسی
لافلین خود را «شاعری که از دوربین استفاده میکند» مینامید. تأثیرپذیری عمیق او از جنبش سورئالیسم فرانسه و اشعار نمادگرایانه موجب شد که عکاسی را از نقش سنتیِ «ثبت واقعیات» فراتر ببرد. او با ترکیب تکنیکهایی چون نوردهی چندباره (Multiple Exposure)، استفاده از پردهها، تورها، مانکنها و فیگورهای شبحگون، لایههای پنهان ذهن و ناخودآگاه را به تصویر میکشید. در اثر معروف او، «ارواح در امتداد میسیسیپی» (Ghosts Along the Mississippi)، عکاسی رسانهای است برای رویارویی با رؤیاها، کابوسها و رازهای ناگفته.
تکنیکهای نوآورانه و دستکاری در تاریکخانه
ارزش کار لافلین تنها در موضوع عکسهایش نبود، بلکه در رویکرد تجربی او به مراحل ثبت و چاپ عکس نهفته بود. او در انتهای دهه ۱۹۳۰ و ۱۴۰_ها، زمانی که عکاسی مستند غلبه داشت، دست به آزمونوخطاهای جدی زد. او با دستکاری نگاتیوها، چاپ ترکیبیِ چند نگاتیو روی یک کاغذ، و کنترل دقیق سایهروشنها در تاریکخانه، فضای سورئال عکسهایش را تقویت میکرد. این رویکرد خلاقانه ثابت کرد که عکس میتواند نه یک بازنمایی ساده از جهان بیرونی، بلکه بازآفرینی ذهنیِ جهان درونی عکاس باشد.
مجموعهٔ تاریخی نیواورلئان
مجموعهٔ تاریخی نیواورلئان، آرشیو عکسها و نوشتههای کلارنس جان لافلین است. این مجموعه که شامل عکسها و کلاژهای منحصربهفرد لافلین است. چاپ استادانه و آزمایشها لافلین در زمینهٔ ظهور رنگ در صنعت چاپ، در عکسهای او مشهود است. این مجموعه، شرح زندگی حرفهای لافلین از سال ۱۹۳۰ تا ۱۱۹۶۰ است که به انتخاب عکاسان معتبر جهانی گردآوری شده است. قبرستانهای نیواورلئان، درهٔ میسیسیپی، معماری ساختمانهای جنوب لوئیزیانا، معماری معاصر و معماری ویکتوریای آمریکایی سوژههای عکاسی کلارنس جان لافلین بوده است.
مکاتبات تجاری و شخصی لافلین، یادداشتها، آرشیو نگاتیوها، پروندههای برش، نسخههای عکسهای منتشر شده و منتشر نشده و مقالات لافلین، در مرکز تحقیقات ویلیامز که در مجموعه تاریخی نیواورلئان قرار دارد، در اختیار پژوهشگران و محققین قرار گرفته است.
میراث لافلین و تأثیر بر عکاسی مفهومی
اگرچه آثار لافلین در زمان خودش توسط برخی از منتقدانِ سنتی که به عکاسی مستندِ خالص اعتقاد داشتند نادیده گرفته شد، اما مرور زمان جایگاه او را بهعنوان یکی از پیشگامان عکاسی مفهومی و تصویرساز ثبت کرد. نگاه فراواقعگرایانهٔ او به اشیاء و مکانهای متروک، راه را برای نسلهای بعدی عکاسان صحنهپردازیشده (Staged Photography) و عکاسان معماریِ معناگرا باز کرد. امروز، آثار او بهعنوان یکی از اصیلترین نمودهای سورئالیسم در تاریخ عکاسی آمریکا شناخته میشود.
- «آلفرد اشتیگلیتس» عکاس ابرها و دستها
- «رابرت مپلتورپ» عکاس تابو شکن
- «آنی لیبویتز» عکاس مشاهیر
- «رابرت فرانک» عکاس مستند
- « چارلز کلاید ابتس» عکاس آسمانخراشها
- «پیتر هنری امرسون» عکاس طبیعتگرا
- «ریموند دپاردون» عکاس تیمارستانها
- «انسل آدامز» عکاس منظرهها
- «هنری پیچ رابینسون» عکاس فتومنتاژ
- «لوئیس هاین» عکاس کودکان کار
- «رابرت کاپا» عکاس جنگ
- «گری وینوگرند» عکاس خیابانی
- «دوروتا لنگ» عکاس توقیف شده
- «مارگارت بورک وایت» عکاس اولینها
- «هانری کارتیه برسون» عکاس لحظهی قطعی
- «آگوست ساندر» عکاس پرترهی انسان قرن بیستم
- «ادوارد استایکن» عکاس مُد
- «استیو مککری» استاد نور، رنگ و پرترهنگاری
نظرات کاربران