«انسل آدامز» از عکاسان برجستهٔ آمریکایی است. شهرت آدامز بهخاطر عکسبرداری از مناطق غربی آمریکاست. او با نگاهی دقیق و ماهرانه تصاویری بینظیر از مناظر طبیعی را ثبت کرده است. آدامز عاشق طبیعت بود. او علاوه بر عکاسی یکی از فعالان محیطزیست بود که آرمان او محافظت از نواحی طبیعی بکر، از جمله یوسمیتی بود. آدامز با کمک به تأسیس دپارتمان عکاسی در موزه هنرهای معاصر نیویورک در سال ۱۹۴۰، در پذیرفتهشدن عکاسی بهعنوان یکی از هنرهای زیبا نقش مهمی ایفا کرد. در عکسهای او میتوان تجلی زیبایی خداوندی را دید.
بیوگرافی «انسل آدامز»
انسل آدامز، عکاس و فعال محیطزیست آمریکایی، در روز بیستم فوریه سال ۱۹۰۲ با نام کامل انسل ایستن آدامز (Ansel Easton Adams) در شهر سنفرانسیسکو واقع در ایالت کالیفرنیای آمریکا پا به جهان گذاشت. خانواده وی که در اوایل قرن هفدهم از ایرلند به آمریکا مهاجرت کرده بودند، از نیوانگلند به کالیفرنیا نقلمکان کردند. پدربزرگ او چوببری پررونقی را راهاندازی کرد که پدر آدامز بعداً آن را به ارث برد. آدامز در سنین بالاتر با این کار را به دلیل نابودکردن جنگلهای ردوود مخالف بود.
آدامز کودک بیشفعالی بود که دوستان زیادی نداشت. او که به دلیل رفتار بد از چندین مدرسه اخراج شده بود، از سن ۱۲ سالگی نزد معلمهای خصوصی و اعضای خانوادهاش آموزش دید. آدامز نواختن پیانو را خودش فراگرفت و همین به اولین دغدغهٔ او تبدیل شد. او در سال ۱۹۱۶، پس از سفری به پارک ملی یوسمیتی، به عکاسی علاقهمند شد. او با تکنیکهای تاریکخانهای آشنا و به مطالعهٔ مجلات عکاسی پرداخت. در آن دوره آدامز همزمان در نشستهای کلوب عکاسی شرکت میکرد و به بازدید از نمایشگاههای هنری و عکاسی علاقهای وافر داشت.
«استودیو بستز» آغاز مسیر عکاسی آدامز
انسل آدامز نخستین عکسهایش را در «استودیو بستز» (Best’s Studio) در منطقهٔ «دره یوسمیتی» ظاهرکرد و همانجا به فروش رساند. او در سال ۱۹۲۸ با «ویرجینیا بست»، دختر مالک «استودیو بستز» ازدواج کرد. پس از مرگ پدر ویرجینیا در سال ۱۹۳۵، دخترش این استودیو را به ارث برد. انسل آدامز و همسرش تا سال ۱۹۷۱ در این استودیو فعالیت میکردند. این استودیو که اکنون با نام گالری انسل آدامز شناخته میشود، هنوز به این خانواده تعلق دارد. انسل آدامز در روز ۲۲ ماه آوریل سال ۱۹۸۴ دچار حمله قلبی شد و در سن ۸۲ سالگی در بیمارستان دولتی مانتری پنینسولا در مانتری کالیفرنیا درگذشت.
نخستین آرمان آدامز محافظت از نواحی طبیعی بکر، از جمله یوسمیتی بود. بعد از به اسارت درآمدن ژاپنیها در طول جنگ جهانی دوم، آدامز به عکاسی از اردوگاههای اسیران پرداخت و از این عکسها در مقالهای تصویری درباره بیعدالتی در دوران جنگ استفاده کرد. با رسیدن دهه ۱۹۶۰، ارزش عکاسی بهعنوان یک هنر به حدی رسید که عکسهای آدامز در گالریهای بزرگ و موزهها به نمایش در میآمدند. در سال ۱۹۷۴، موزه هنر متروپلیتن نیویورک نمایشگاهی برای بازنگری بر فعالیتهای هنری آدامز برگزار کرد. آدامز بیشتر سالهای دهه ۱۹۷۰ را به چاپ نگاتیو مشغول بود تا بتواند تقاضای بالایی را که برای آثار شاخصش وجود داشتند، برآورده کند.
20 فریم از برترین عکسهای انسل آدامز
عکاسی از نگاه انسل آدامز
آدامز ابداعات زیاد برای تحول در چاپ عکس و دستکاری نور و قابلیتهای بصری در هنر عکاسی داشت. او با تأکید بر فرایند چاپ، راههای تازهای را در تکنیک چاپ عکس، پیش پای عکاسان گذاشت. او علاوه بر اینکه عکاسی توانمند بود، یک تکنیسین خلاق چاپ عکس هم بوده. سبکی که آدامز پیش گرفته بود توسط اشتیگلیتز شروع شد. اشتیگلیتز معتقد بود که عکسها باد نشاندهندهٔ واقعیتها و عاری از دروغ باشند و مخاطب را تحتتأثیر بگذارند. آدامز هم در عکسها، نوشتهها و آموزشهای خود نشان میدهد که عکاسی باید به واقعیت احترام بگذارد، او مخالف دستکاری عکاس در نگاتیو است و میگوید عکاس میتواند بدون متوسلشدن به فنون تاریکخانهای، زیبایی متنوع و ناب طبیعت را ارائه کند. آدامز به طبیعت عشق میورزید و عکسهایی که از مناظر طبیعی و حیاتوحش گرفته است شهرت بسزایی دارند؛ و همچنین او عقیده داشت:
«عکاسی یک مرحله از امکانات بیانی انسان است؛ تمامی هنر، بیان چیز واحدی است، رابطهٔ روح انسان با روح انسانهای دیگر و با دنیا.»
نسبت طلایی در عکسهای آدامز
الیوت مک گاکت یکی از عکاسان برجسته، دریافت که در بسیاری از عکسهای مشهور آدامز میتوان نسبت طلایی را دید. نسبت طلایی یک تعریف هندسی است که بسیاری از هنرمندان در زمینههای مختلف هنری از جمله معماری، نقاشی، عکاسی و… از آن استفاده کردهاند. به عقیدهٔ گاکت بسیاری از هنرمندان با استفاده از این نسبت آثار خود را تعالی دادهاند و استفاده از نسبت طلایی به زیباییشناسی آثارشان کمک فراوانی کرده است. اینکه آدامز از نسبت طلایی بهصورت خودآگاه استفاده کرده یا ناخودآگاه، تا ابد بهصورت یک راز باقی خواهد ماند. در زیر نمونههایی از عکسهای ثبت شده توسط آدامز را میبینید که نسبت طلایی روی آنها گذاشته شده است.
- «آلفرد اشتیگلیتس» عکاس ابرها و دستها
- «رابرت مپلتورپ» عکاس تابو شکن
- «آنی لیبویتز» عکاس مشاهیر
- «رابرت فرانک» عکاس مستند
- « چارلز کلاید ابتس» عکاس آسمانخراشها
- «پیتر هنری امرسون» عکاس طبیعتگرا
- «ریموند دپاردون» عکاس تیمارستانها
- «انسل آدامز» عکاس منظرهها
- «هنری پیچ رابینسون» عکاس فتومنتاژ
- «لوئیس هاین» عکاس کودکان کار
- «کلارنس جان لافلین» عکاس معماری ساختمانها
- «رابرت کاپا» عکاس جنگ
- «گری وینوگرند» عکاس خیابانی
- «دوروتا لنگ» عکاس توقیف شده
- «مارگارت بورک وایت» عکاس اولینها
- «هانری کارتیه برسون» عکاس لحظهی قطعی
- «آگوست ساندر» عکاس پرترهی انسان قرن بیستم
- «ادوارد استایکن» عکاس مُد
نظرات کاربران